بر تو آسان است . » ( 1 ) امام عليه السلام در اين بخش از دعايش پرده از اعتماد و ايمان فوق‌العادهء خود نسبت به خدا برداشته است در حالى كه از او مسألت دارد تا او را همواره به ذكر خودش مشغول بدارد و از احسان و الطاف خويش غافل نسازد و از اجابت درخواست وى در تمام شئون و احوالش نااميد نگرداند ، همچنان كه از او تقاضا كرده تا مدح و ثناى خودش را در همهء احوال براى او چنان قرار دهد كه جز رضاى او را نجويد و تنها به طاعت خود در تمام فراز و نشيبهاى دنيا مشغول سازد ، چنان كه درخواست كرده تا دلش را براى محبت و علاقه به ذات مقدس خود فارغ ساخته و در اين دنياى فانى تقوا را زاد و توشهء وى قرار دهد و فردوس برين را جايگاه و منزل ابدى او بگرداند . امام عليه السلام از خداى تعالى مسألت كرده است تا دلش را از انزجار و تنفّر نسبت به شرار خلقش آكنده سازد و توفيق انس با اوليا و بندگان صالحش را به او مرحمت كند و هيچ فاسق و فاجر و هيچ كافرى را بر او حق و احسانى نباشد و به ايشان نيازمند نگرداند بلكه تمام شئون و احوال او را در دست با كفايت خودش قرار دهد زيرا كه فقط پروردگار مىتواند او را از جميع مخلوقاتش بىنياز سازد . ( 2 ) دعاى امام در وقت سختى از جمله دعاهاى امام عليه السلام در وقت سختى و فشار و مشكلات امور اين دعاى شريف است : « اللّهمّ انّك كلّفتني من نفسي ما انت املك به منّي و قدرتك عليه و عليّ اغلب من قدرتي فاعطني من نفسي ما يرضيك عنّي و خذ لنفسك رضاها من نفسي في عافية اللّهمّ لا طاقة لي بالجهد و لا صبر لي على البلاء و لا قوّة لي